به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان اخیراً گزارش دادند که افراد در دهه ۵۰ زندگی خود علائم کاهش عملکرد حافظه را نشان می‌دهند، که احتمالاً به دلیل تغییرات در ناحیه‌ای از مغز است که مسئول تثبیت خاطرات است.
«ایان مک‌دانا»، محقق ارشد و استادیار روانشناسی در دانشگاه بینگهمتون در نیویورک، در یک بیانیه خبری گفت: «این مطالعه نشان می‌دهد دوره میانسالی برای عملکرد حافظه واقعاً مهم است و نباید نادیده گرفته شود.»
محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه گفتند که خاطرات زمانی شروع می‌شوند که مغز یک خاطره جدید را ثبت می‌کند. اندکی پس از آن، ناحیه‌ای از مغز به نام هیپوکامپ، خاطره را برای تثبیت آن بازپخش می‌کند و در صورت نیاز آن را برای یادآوری در دسترس قرار می‌دهد.
برای این مطالعه، محققان چگونگی تأثیر پیری بر نحوه عبور اطلاعات بین این مراحل و در نتیجه نحوه ذخیره خاطرات را پیگیری کردند.
این تیم از گروهی متشکل از حدود ۶۰ بزرگسال ۱۸ تا ۷۴ ساله خواست تا چهره‌های جفت‌شده با اشیاء و صحنه‌های مختلف را بررسی کنند. پس از پنج دقیقه استراحت، شرکت‌کنندگان یک آزمایش حافظه را برای انتخاب شیء یا صحنه صحیح مرتبط با هر چهره انجام دادند.
محققان گفتند که در طول این تمرین، اسکن‌های MRI خوانش‌هایی از فعالیت هیپوکامپ آنها را ثبت کردند.
نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان میانسال اغلب یک چهره را با شیء یا صحنه اشتباه جفت می‌کردند. آنها موارد را به خاطر می‌آوردند، اما جفت‌سازی صحیح را به خاطر نمی‌آوردند.
محققان فرض کردند که بزرگسالان مسن‌تر فعالیت هیپوکامپ ضعیف‌تری نشان می‌دهند که یادآوری ضعیف‌تر را توضیح می‌دهد.
آنچه که آنها کشف کردند جالب‌تر بود.
اشتباهاتی که بزرگسالان جوان مرتکب شدند به این دلیل رخ داد که مغز آنها نتوانست الگوهای حافظه اصلی را فعال کند، که انتظار می‌رفت.
اما محققان دریافتند که بزرگسالان مسن‌تر با وجود اینکه مغز آنها فعال‌سازی قوی آن الگوهای حافظه را نشان می‌داد، اشتباه می‌کردند.
مک‌دانا گفت: «هرچه آنها هیپوکامپ را که با رمزگذاری سازگار است، بیشتر فعال کنند، احتمال بیشتری دارد که این خطاهای حافظه را مرتکب شوند.»
مک‌دانا گفت مشخص نیست که چرا الگوی معمول ایجاد و بازیابی خاطرات با افزایش سن شروع به از کار افتادن می‌کند.
او گفت: «ما شاهد افت قابل‌توجهی در دقت حافظه از گروه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال نسبت به افراد ۵۰ ساله هستیم. برخی از این فرآیندهای مربوط به هیپوکامپ، از همان دوران میانسالی رو به افول می‌گذارند؛ این امر نشان می‌دهد که میانسالی در واقع یک نقطه گذار است.»
پژوهشگران اظهار داشتند که مطالعات آتی باید با دقت بیشتری به بررسی فرآیندهای حافظه بپردازند و چگونگی تأثیر تحریک مغز پس از یادگیری بر حافظه را واکاوی کنند.
مک‌دانا افزود: «ما واقعاً درک علمی دقیقی از آنچه در میانسالی رخ می‌دهد نداریم، زیرا عملکرد مغز در این دوران به‌طور یکنواخت افت نمی‌کند و برخی نواحی سریع‌تر از نواحی دیگر دچار زوال می‌شوند. بنابراین، شناسایی زمان وقوع این نقاط عطف اهمیت زیادی خواهد داشت.»
