به گزارش خبرگزاری مهر، مهران ضرغامی، به محوریت «جنگ، بی ثباتی و اعتیاد: ضرورت پاسخ علمی و اجتماعی»، در کنگره دانش اعتیاد اشاره کرد و افزود: افزایش اضطراب، بی‌خوابی، سوگ، ناامنی و احساس بی‌اختیاری ممکن است، بعضی افراد را به سمت مصرف مواد به عنوان راهی برای کاهش موقت فشار روانی سوق دهد. از طرف دیگر، بیکاری، فقر، جابه‌جایی جمعیت، ازهم‌گسیختگی خانواده و کاهش حمایت‌های اجتماعی نیز می‌تواند، زمینه مصرف یا عود آن را افزایش دهد.
وی با اشاره به اینکه جنگ همچنین امکان دارد، سبب تغییر بازار مواد مخدر شود، تصریح کرد: در زمان جنگ، ممکن است، دسترسی، قیمت، نوع ماده، خلوص و حتی مسیرهای قاچاق نیز تغییر کند. بنابراین الزاماً با یک «افزایش یکنواخت مصرف» مواجه نیستیم؛ ممکن است، مصرف یک ماده کم و ماده دیگری زیاد شود یا الگوی مصرف پرخطرتر شود.
دبیر علمی نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد گفت: در مورد اینکه جنگ دقیقاً چه میزان مصرف مواد را در کشور افزایش داده یا موجب تغییر چه الگوهایی از مصرف شده است، هنوز داده های اپیدمیولوژیک(همه‌گیر شناختی) ملی و قابل اتکایی نداریم. بنابراین یکی از نیازهای فوری ما ایجاد یک نظام پایش سریع است؛ وگرنه ممکن است چند سال بعد تازه متوجه تغییراتی شویم که امروز آغاز شده‌اند.
بررسی تاثیر جنگ بر وضعیت مصرف مواد مخدر
ضرغامی اظهار داشت: به همین منظور نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد با محوریت جنگ، بی ثباتی و اعتیاد: ضرورت پاسخ علمی و اجتماعی، با هدف ارتقای دانش تخصصی، تبادل تجربیات علمی و ارائه تازه‌ترین یافته‌های پژوهشی در حوزه پیشگیری، درمان و سیاست‌گذاری اعتیاد ۲۹ مهر تا اول آبان ماه امسال در مرکز همایش های رازی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌شود.
وی ادامه داد: این رویداد علمی که از مهم‌ترین گردهمایی‌های تخصصی کشور در زمینه اعتیاد به شمار می‌رود، بستری فراهم می‌کند تا استادان برجسته، پژوهشگران، متخصصان بالینی، فعالان اجتماعی و سیاست‌گذاران در زمینه رویکردهای نوین درمان، اعتیاد رفتاری، اپیدمیولوژی مصرف مواد، برنامه‌های پیشگیری مبتنی بر شواهد، کاهش آسیب، پیامدهای اجتماعی و روان‌شناختی اعتیاد و نیز کاربرد فناوری‌های نوین در مدیریت اعتیاد به تبادل نظر و ارائه دستاوردهای نوین خود بپردازند.
آیا با پایان جنگ بحران مصرف مواد مخدر فروکش خواهد کرد
دبیر علمی نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد در پاسخ به این پرسش گفت: شاید یکی از اشتباهات مهم تصور این مسئله باشد که با پایان درگیری نظامی، پیامدهای سلامت روان هم تمام می‌شود؛ این در حالی است که در بسیاری از موارد، درست بعد از پایان بحران، مسایلی همچون اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، افسردگی، مشکلات خانوادگی، بیکاری، بدهی، سوگ‌های پردازش‌نشده و احساس ناامنی مزمن خود را بیشتر نشان می‌دهند. شواهد حاصل از مرور مطالعات مربوط به جمعیت‌های جنگ‌زده نیز نشان می‌دهد، متاسفانه پیامدهای روانی جنگ می‌تواند، آثار پایداری برجای گذارد.
وی با اشاره به اینکه در حوزه اعتیاد نیز ممکن است، بین مواجهه با جنگ و بروز مشکل، فاصله زمانی وجود داشته باشد، افزود: این موضوع درباره کودکانی که در معرض تجارب شدید و نامطلوب قرار می‌گیرند، اهمیت ویژه دارد؛ زیرا بخشی از خطر مصرف مواد در سال‌های بعد، از مسیر افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه، خشم، رفتارهای برون‌ریز، ارتباط با همسالان پرخطر و استفاده از مواد برای مقابله با فشار روانی شکل می‌گیرد.
ضرغامی یادآور شد: بنابراین اگر بخواهیم، تنها زمانی مداخله کنیم که آمار اعتیاد بالا رفته باشد، عملاً دیر اقدام کرده‌ایم. از همین امروز باید پایش جمعیتی مصرف مواد و سلامت روان را شروع کنیم، خدمات سلامت روان را در مراقبت‌های اولیه تقویت کرده، برنامه‌های مدرسه‌محور و خانواده‌محور داشته باشیم و برای گروه‌های آسیب‌دیده از جنگ پیگیری طولانی‌مدت طراحی کنیم. به زبان ساده، پیشگیری از اعتیاد پس از جنگ، از دوران خودِ جنگ آغاز می‌شود.
در بنابر این گزارش، در نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد، محورهایی همچون همه گیری شناسی اعتیاد، جنبه های بیولوژیک اعتیاد،جنبه‌های روانی‌اجتماعی سبب‌شناسی اعتیاد، درمان اعتیاد،کاهش آسیب و سیاست‌گذاری در اعتیاد، اعتیاد و گروه های خاص، هم بودی‌ها (وجود هم‌زمان دو یا چند اختلال یا بیماری در یک فرد) و ملاحظات پزشکی اعتیاد،پیشگیری از اعتیاد وتجربه‌ها (مرور مورد، نوآوری ها،…) مورد بحث و بررسی کارشناسان، متخصصان و صاحبنظران این حوزه قرار خواهد گرفت.
