به گزارش وبدا، در متن پیام محمدرضا ظفرقندی به مناسبت روز جهانی سالمند، آمده است: روز جهانی سالمند (۹ مهر)، فرصتی گرانبها برای ارج نهادن به گنجینه های خرد و تجربه جامعه و تأمل در یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای بشری، یعنی افزایش طول عمر است.
شعار امسال، «عصر زندگی طولانی‌تر؛ بازاندیشی در نظام‌ها برای زندگی بهتر»، ما را به اقدامی هوشمندانه، فراگیر و آینده‌نگر فرامی‌خواند.
ایران نیز از این تحول جهانی مستثنا نیست و رشد جمعیت سالمند در کشورمان با شتابی فزاینده در حال افزایش است.
این واقعیت جمعیتی، ضرورت یک تغییر بنیادین در رویکرد را پیش روی ما قرار می‌دهد؛ تغییری که محور آن نه صرفاً «سال‌های بیشتر عمر»، بلکه «کیفیت زندگی و تحقق سالمندی سالم و فعال» است.
دستیابی به چنین هدفی جز با بازاندیشی جدی در نظام‌های موجود و استقرار الگوی «مراقبت یکپارچه سالمندان» که همه ابعاد جسمی، روانی، شناختی و اجتماعی سلامت را پوشش می‌دهد، ممکن نیست. سیاست وزارت بهداشت، استقرار کامل این الگو در سطح شبکه بهداشت و درمان کشور است.
در این رویکرد، نظام سلامت به‌جای تمرکز صرف بر درمان بیماری‌ها، پیشگیری و ارزیابی پیوسته توانمندی‌های کلیدی سالمند از جمله حافظه، تحرک، تغذیه، سلامت روان، بینایی و شنوایی را در اولویت قرار می‌دهد تا از افت توانایی‌ها و وابستگی جلوگیری کند و سالمندان را سال‌های بیشتری فعال، مستقل و سالم در جامعه نگه دارد.
ارتقای کیفیت زندگی سالمندان و پیشگیری از وابستگی، افزون بر حفظ کرامت انسانی، اثربخشی خود را در کاهش هزینه‌های سلامت و پایداری اقتصادی کشور نیز به اثبات رسانده است. از منظر اقتصاد سلامت، سرمایه‌گذاری بر پیشگیری و حفظ توانمندی‌های عملکردی، کارآمدترین راهبرد برای مهار هزینه‌ها و تخصیص بهینه منابع ملی است.
تحقق «زندگی بهتر» محدود به نظام سلامت نیست و نیازمند مشارکت همگانی و همگرایی بین‌بخشی است.
از تمامی دستگاه‌های اجرایی، نهادهای اجتماعی و خانواده‌ها می‌خواهم با ایجاد محیط‌های دوستدار سالمند، مناسب‌سازی فضاهای شهری و تقویت شبکه‌های حمایتی، زمینه را برای حضور فعال، باوقار و بدون دغدغه سالمندان در جامعه فراهم سازند.
وزارت بهداشت، با اتکا به شواهد علمی و ظرفیت گسترده شبکه بهداشت کشور، آمادگی کامل خود را برای پیشبرد این تغییر رویکرد اعلام می‌دارد و از همه سیاست‌گذاران و نهادهای برنامه‌ریز دعوت می‌کند تا سرمایه‌گذاری بر سالمندی سالم را به یکی از محورهای بنیادین اسناد توسعه و برنامه‌های ملی تبدیل کنند.
با امید به جامعه‌ای که در آن طولانی‌تر شدن عمر، فرصتی برای زندگی باکیفیت‌تر، مشارکت فعال‌تر و کرامت بیشتر باشد.
