به گزارش خبرگزاری مهر، اعضای گروه علوم دارویی، تصریح نمودند که «طبیعی بودن منشأ یک فرآورده» به هیچ وجه ضامن ایمنی آن نیست، بسیاری از این فرآورده‌ها دارای عوارض ناخواسته تداخلات اثرات دارویی، تغییرپذیری به واسطه سایر ترکیبات موجود در فرآورده و موارد منع مصرف بالاخص در صورت وجود بیماری های دیگر و… هستند و بایستی بر اساس تجویز پزشک مصرف شوند؛ ادعاهایی نظیر «تقویت سیستم ایمنی» یا عبارات مشابه، برای فرآورده های طبیعی «ادعاهای سلامت» محسوب می‌شوند و بایستی متکی بر شواهد و مدارک علمی باشد.
همچنین در مورد مکمل ها عنوان گردید که تبلیغات عمومی می تواند موجب افزایش خوددرمانی، تأخیر در مراجعه بیماران برای دریافت خدمات تخصصی، کاهش تبعیت از درمان‌های مبتنی بر شواهد، گسترش اطلاعات گمراه کننده در حوزه سلامت، مصرف غیرضروری یا نامتناسب مکمل‌ها در افراد سالم، القای نیاز کاذب به مصرف مستمر این فرآورده‌ها و افزایش هزینه‌های غیرضروری سلامت در سطح جامعه شود.
در همین راستا، پیشنهاد گردید فرهنگستان علوم پزشکی ایران طی نامه‌ای رسمی به متولیان نظام سلامت، بر ضرورت اجرای قوانین موجود مبنی بر ممنوعیت تبلیغات رسانه‌ای فرآورده‌های دارویی طبیعی، مکمل‌ها، داروها و تجهیزات پزشکی تأکید نماید.
ضرورت ادغام دروس علوم انسانی در برنامه آموزشی داروسازی
در بخش دیگری از این نشست، حمیدرضا نمازی دانشیار مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی و رئیس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، اظهار داشت: نقش حرفه‌ای داروساز در سال‌های اخیر از تأمین و ارائه دارو به مشارکت فعال در مراقبت از بیمار، مشاوره و آموزش سلامت رو تعامل با افراد و گروه‌های متنوع اجتماعی و فرهنگی گسترش یافته است.
وی افزود: این تغییر، ضرورت توجه نظام‌مند به ابعاد انسانی، اجتماعی، فرهنگی، اخلاقی و فلسفی حرفه داروسازی را آشکار می‌سازد.
نمازی گفت: بررسی ها نشان می دهد بین آموزش رایج داروسازی و نیازهای واقعی حرفه داروسازی شکاف وجود دارد و آموزش علوم انسانی نادیده گرفته شده است.
