عبادی: چالش جذب و نگهداشت پرستار قابل انکار نیست

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، عباس عبادی، در دومین نشست سیاستی «بررسی نقش پرستاران در ارتقای نظام سلامت»، گفت: دغدغه اصلی حاضران در این نشست، دغدغه سلامت مردم است و امیدواریم نقطه اتصال ما به‌عنوان ارائه‌دهندگان خدمات سلامت، بیش از هر چیز بر محور سلامت جامعه تعریف شود.

وی با اشاره به ضرورت بازنگری در برخی رویکردهای رایج در نظام سلامت، افزود: هدف این نشست، دستیابی به مدلی است که بتواند ضمن حفظ کیفیت و ایمنی خدمات، ارائه خدمات سلامت را برای مردم مقرون به صرفه‌تر کند. در این مسیر، شواهد علمی و تجربیات زیسته داخلی و بین‌المللی می‌تواند راهگشا باشد.

معاون پرستاری وزارت بهداشت با بیان اینکه توسعه نقش‌های حرفه‌ای پرستاری می‌تواند به ارتقای کارآمدی نظام سلامت کمک کند، تصریح کرد: کمبود نیروی انسانی و چالش‌های جذب و نگهداشت در حوزه پرستاری قابل انکار نیست، اما در عین حال ظرفیت ارزشمندی در میان دانش‌آموختگان پرستاری وجود دارد که با برنامه‌ریزی مناسب می‌توان از آن در حوزه‌های متنوع‌تری، از جمله خدمات سلامت جامعه‌محور، بهره گرفت.

عبادی با تأکید بر اینکه نگاه این نشست صنفی نیست، خاطرنشان کرد: هدف ما استفاده از ظرفیت علمی اساتید و صاحب‌نظران برای تبدیل این دیدگاه‌ها به یک مدل بومی و اجرایی است؛ مدلی که محور آن سلامت مردم باشد و بتواند به بهبود ارائه خدمات در نظام سلامت کمک کند.

وی با اشاره به اهمیت همراهی جامعه علمی و سیاست‌گذاری کشور، اظهار داشت: برای تحقق این هدف، نیازمند هم‌افزایی و همراهی صاحب‌نظران و سیاست‌گذاران هستیم تا بتوانیم زمینه اجرای مدل‌های مؤثر و پایدار را در نظام سلامت فراهم کنیم.

در ادامه این نشست، شرکت‌کنندگان به بیان دیدگاه‌ها، تجربیات و پیشنهادهای تخصصی خود در زمینه ارتقای نظام سلامت با تمرکز بر نقش پرستاران پرداختند.

از جمله محورهای مورد تأکید می‌توان به ضرورت تقویت رویکرد پیشگیرانه در نظام سلامت، توسعه خدمات سلامت جامعه‌محور، بازتعریف نقش‌های حرفه‌ای پرستاری متناسب با نیازهای بومی کشور و استفاده از شواهد علمی در طراحی مدل‌های نوین ارائه خدمات سلامت اشاره کرد.

همچنین بر هم‌افزایی میان بخش‌های بهداشت و درمان و توسعه مدل‌های مراقبتی با هدف ارتقای کیفیت، ایمنی خدمات و رضایت‌مندی مردم تأکید شد.

در پایان مقرر شد نتایج و جمع‌بندی این نشست، به‌عنوان مبنایی برای بررسی‌های کارشناسی و تصمیم‌سازی‌های آتی در حوزه سیاست‌گذاری سلامت مورد استفاده قرار گیرد.