به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان اعلام کردند که استفاده از لامپ‌های مخصوص نوردرمانی، چرخه‌های خواب و سطح فعالیت سالمندان ساکن شهرها را که کمتر در معرض نور طبیعی قرار داشتند، بهبود بخشید.
«دبورا کنستانتینو»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی در دانشگاه سوری بریتانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «این مطالعه شواهدی از دنیای واقعی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد نور، مداخله‌ای ساده، غیردارویی و احتمالاً مقرون‌به‌صرفه است که می‌تواند از منظر سیاست‌گذاری سلامت عمومی، به حمایت از سالمندی سالم کمک کند.»
برای انجام این پژوهش، محققان بیش از ۲۰۰ نفر در رده سنی ۶۳ تا ۹۲ سال را که ساکن سه شهر اروپایی— تارتو در استونی، بولونیا در ایتالیا و آمستردام در هلند— بودند، استخدام کردند.
وضعیت قرارگیری در معرض نور، چرخه‌های استراحت/خواب و فعالیت بدنی تمامی شرکت‌کنندگان به مدت دو هفته و با استفاده از ابزارهای پوشیدنی و ثبت وقایع روزانه، پایش شد.
بر اساس این مطالعه، حدود نیمی از افراد به‌طور تصادفی انتخاب شدند تا به مدت سه ماه تحت نوردرمانی در فضای داخلی قرار گیرند؛ این کار با استفاده از یک لامپ درمانی با طیف کامل نور که در اتاقی با بیشترین میزان تردد آن‌ها نصب شده بود، انجام می‌شد.
از آن‌ها خواسته شد که لامپ را در ارتفاع سطح سر قرار دهند، آن را ظرف یک ساعت پس از بیدار شدن روشن کنند و چهار ساعت پیش از زمان معمول خواب خود، خاموش نمایند.
«دان ون در وین»، پژوهشگر ارشد این مطالعه، در بیانیه‌ای خبری گفت: «قرار گرفتن در معرض نور در طول روز برای تنظیم ریتم‌های شبانه‌روزی (ساعت بیولوژیک بدن) و الگوهای خواب ما حیاتی است.»
ون در وین که مدرس ارشد حوزه خواب و کرونوبیولوژی در دانشگاه سوری است، افزود: «با این حال، سالمندان ساکن مناطق شهری اغلب به دلیل کاهش بینایی یا شاید مشکلات حرکتی که مانع از بیرون رفتن آن‌ها می‌شود، از این نور مناسب بهره‌مند نمی‌شوند؛ این مسئله می‌تواند منجر به مشکلات خواب و سلامتی شده و خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را در آن‌ها افزایش دهد.»
محققان اظهار داشتند که ارزیابی‌های انجام‌شده در پایان یک دوره دوهفته‌ای نشان داد افرادی که بیشتر در معرض نور قرار داشتند، فعالیت روزانه بیشتر، هوشیاری بالاتر در طول روز و کیفیت خواب بهتری را تجربه کردند.
نتایج نشان داد افرادی که اصطلاحاً «سحرخیز» بودند و نوردرمانی تکمیلی را زودتر در ساعات صبح آغاز می‌کردند، در مقایسه با کسانی که دیرتر بیدار می‌شدند، در طول روز به‌طور قابل‌توجهی فعال‌تر بوده و ریتم‌های سالم‌تری در چرخه استراحت و فعالیت داشتند. محققان دریافتند افرادی که جلسات نوردرمانی خود را زودتر به پایان می‌رساندند نیز نتایج بهتری کسب می‌کردند؛ چرا که این کار باعث کاهش قرارگیری در معرض نور در ساعات پایانی روز و فراهم شدن فرصتی برای آرامش و آمادگی جهت استراحت شبانه می‌شد.
به گفته پژوهشگران، نوردرمانی ممکن است به‌ویژه برای افراد مبتلا به مشکلات مزمن سلامتی— نظیر فشار خون بالا، دیابت، چاقی و بیماری‌های قلبی— مفید باشد؛ زیرا میزان کل قرارگیری آن‌ها در معرض نور در طول دوره ارزیابی اولیه (دو هفته‌ای)، به‌طور قابل‌توجهی کمتر بوده است.
