به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، دکتر «لو چی»، سرپرست مرکز تحقیقات چاقی در دانشگاه تولان در نیواورلئان، و سرپرست تیم تحقیق، می‌گوید: «مطالعات مشاهده‌ای قبلی قرار گرفتن در معرض نور در شب را با خطر بیشتر بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط می‌دانستند، اما اطلاعات کمی در مورد ساختار قلبی و تغییرات عملکردی مرتبط با آن وجود دارد.»
وی در بیانیه‌ای افزود: «ما این تحقیق را انجام دادیم تا بفهمیم وقتی افراد در هنگام شب در معرض نور زیاد قرار می‌گیرند چه اتفاقی برای قلب می‌افتد.»
برای این مطالعه، از بیش از ۱۱۰۰۰ بزرگسال خواسته شد تا به مدت هفت روز از حسگرهای مچ دست استفاده کنند تا قرار گرفتن در معرض نور شبانه شان را ردیابی کنند.
افراد در گروهی که بیشترین قرار گرفتن در معرض نور شب را داشتند حدود ۳۴ دقیقه در شب را در سطوح نوری سپری می کردند که ممکن است ملاتونین- هورمونی که به تنظیم خواب کمک می کند- را سرکوب کند.
سه سال بعد، محققان از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای بررسی قلب آنها استفاده کردند.
اسکن‌های آنها ضخیم شدن دیواره بطن چپ قلب را نشان داد که باعث کاهش فضای داخل آن شد.
همچنین نشانه‌هایی وجود داشت که نشان می‌داد توانایی عضله قلب برای خم شدن در طول ضربان کاهش می‌یابد که یک نشانه اولیه اختلال عملکرد قلب است. به این حالت بازسازی قلب می گویند.
چی گفت: «این روش بدن ما برای سازگاری با استرس است، اما در نهایت قلب را ضعیف می کند و می تواند منجر به نارسایی قلبی شود.»
محققان می‌گویند خواب کوتاه‌تر به نظر می‌رسد در ارتباط بین نور شبانه و این تغییرات نقش داشته باشد.
محققان با اشاره به اینکه قرار گرفتن در معرض نور یک عامل خطر فزاینده برای بیماری قلبی است، از پزشکان، به ویژه کسانی که نارسایی قلبی یا فیبریلاسیون دهلیزی را درمان می کنند، خواستند تا از بیماران در مورد تاریکی اتاق، استفاده از صفحه نمایش و کار در شیفت شب سوال کنند.
