به گزارش خبرنگار مهر، برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، به عنوان مهمترین طرح حوزه سلامت کشور تلقی میشود که هنوز درگیر چالشها و مشکلات بودجهای و تأمین منابع مالی پایدار است تا بتواند وارد شهرهای کشور شود. هرچند که اجرای این طرح در روستاها نیز به شکل ناقص، از چند سال قبل در حال اجرا است؛ اما اگر بخواهیم واقعیت این برنامه را و آنچه در سایر کشورهای دنیا اجرا شده است را مدنظر قرار دهیم، ما هنوز پزشک خانواده نداریم که بخواهد بیمار خودش را به سایر سطوح درمانی ارجاع دهد.
برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، موفق ترین طرح در کشورهای پیشرفته دنیا بوده که توانستهاند با اجرای آن، هزینههای سلامت را کنترل و مدیریت کنند. از همین رو، چنین ایدهای از دهه ۸۰ در کشورمان شکل گرفت که ما هم پزشک خانواده داشته باشیم.
در طول سالهای گذشته، با روی کار آمدن هر کدام از دولتها و انتخاب وزرای بهداشت، موضوع اجرای برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع؛ به عنوان مهمترین برنامه حوزه سلامت کشور، مورد توجه قرار گرفته و بعضاً بودجهها و منابعی هم برای آن در نظر گرفته شده است. اما آنچه که مسلم و مشخص است، هنوز در نقطه شروع قرار داریم.
با روی کار آمدن دولت چهاردهم، انتظار میرفت با توجه به اینکه رئیس جمهور از مردان حوزه سلامت است و اعتقاد راسخی به برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع دارد، این طرح با قوت و شدت بیشتری نسبت به ادوار گذشته دنبال شود. اما، با گذشت یک سال و اندی از عمر دولت پزشکیان، به نظر میرسد که نمیتوان تفاوت زیادی بین این دولت و دولتهای گذشته در توجه به برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع قائل شد.
منصور علیمردانی عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، با عنوان این مطلب که در بخش پزشک خانواده و نظام ارجاع عدد مناسبی در لایحه بودجه ۱۴۰۵ دیده نشده است، گفت: برآورد واقعی برای اجرای کامل برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، رقمی در حدود ۱۵۹ همت است، اما آنچه در لایحه بودجه آمده فاصله معناداری با نیاز واقعی دارد.
این در حالی است که بودجه پیش بینی شده برای اجرای برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع در سال ۱۴۰۴، فقط ۳۰ همت بود که عملاً اجرای این برنامه را ناکام گذاشت و البته مشخص نیست بودجهای که به یک برنامه ملی و کشوری اختصاص مییابد، اما اجرایی نمیشود؛ بودجه آن کجا هزینه میشود.
جالب است بدانیم، بودجه مورد درخواست وزارت بهداشت برای اجرای این برنامه در سال ۱۴۰۴، ۸۰ همت عنوان شده بود.
محمدرضا ظفرقندی وزیر بهداشت گفته بود که «بر اساس محاسبات انجام شده، برای اجرای این طرح در کل کشور حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان بودجه نیاز است که این ارقام به سازمان برنامه و بودجه کشور اعلام شده تا در بودجه سال ۱۴۰۴ دیده شود.»
وی با تاکید بر این موضوع که «برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع» یکی از موارد اصلی سیاستهای ابلاغی و محورهای اصلی برنامه هفتم و مورد توجه و تاکید رئیس جمهوری است، از این برنامه به عنوان یکی از اصول ساختاری نظام بهداشت و درمان نام برده است.
حالا و برای سال ۱۴۰۵، بودجهای که پیش بینی شده برای اجرای این برنامه میبایست تأمین شود؛ حداقل ۱۵۹ همت است که قطعاً چنین بودجهای هرگز به تصویب نخواهد رسید و عملاً نمیتوان انتظار داشت که پزشک خانواده راهی شهرها شود.
حبیب احسنی پور
