علائم اولیه بیماری ام اس چندین سال زودتر ظاهر می‌شوند

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، طبق یک مطالعه جدید، درد، تغییرات خلقی، زوال مغزی و مشکلات عصبی مرتبط با مراحل اولیه بیماری ام‌اس می‌تواند سال‌ها قبل از تشخیص ظاهر شود، و به نظر می‌رسد که همه افراد را به روش‌های مشابهی تحت تأثیر قرار می‌دهد.

«بن جیکوبز»، محقق و مدرس بالینی مغز و اعصاب در دانشگاه کوئین مری لندن، گفت: «مطالعه ما نشان می‌دهد که ویژگی‌های بسیار اولیه بیماری ام‌اس صرف نظر از پیشینه قومی یا اجتماعی-اقتصادی فرد، مشابه هستند.»

جیکوبز در یک بیانیه خبری گفت: «بنابراین، تلاش‌ها برای تشخیص زودهنگام ام‌اس یا شناسایی افراد در معرض خطر بالا باید فراگیر باشد.»

محققان گفتند که تشخیص و درمان زودهنگام می‌تواند پیشرفت ام‌اس را کُند کرده و افراد را زودتر تحت درمان قرار دهد. متأسفانه، بسیاری از بیماران سال‌ها قبل از تشخیص ام‌اس، از علائم غیرقابل توضیح رنج می‌برند.

برای این مطالعه، محققان پرونده‌های سلامت بیش از ۹۶۰۰۰ نفر از ساکنان بریتانیا، از جمله ۱۵۰۰۰ فرد مبتلا به ام‌اس را تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه یکی از بزرگترین و متنوع‌ترین تحقیقات در مورد مراحل اولیه ام‌اس است.

نتایج نشان می‌دهد که بیماران مبتلا به ام‌اس در پنج سال قبل از تشخیص بیماری:

• ۸ برابر بیشتر احتمال دارد علائم عصبی مانند تغییرات بینایی، بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن داشته باشند.

• ۲.۵ برابر بیشتر احتمال دارد مشکلات حافظه یا تمرکز داشته باشند.

• ۲ برابر بیشتر احتمال دارد درد مزمن یا مشکلات مثانه / روده داشته باشند.

• ۱.۷ برابر بیشتر احتمال دارد افسردگی یا اضطراب داشته باشند.

«روث دابسون»، محقق ارشد و استاد مغز و اعصاب بالینی در دانشگاه کوئین مری، در این باره گفت: «این یافته قوی‌ترین مدرکی است که نشان می‌دهد ام‌اس سال‌ها قبل از تشخیص، سرنخ‌هایی به ما می‌دهد. اگر پزشکان بدانند که به دنبال چه چیزی باشند، می‌توانند بیماری را زودتر تشخیص دهند و قبل از اینکه آسیب قابل توجهی وارد شود، برای شروع درمان اقدام کنند.»

محققان دریافتند که این الگوها همچنین برای افراد از همه قومیت‌ها و همچنین افرادی که در مناطق شهری یا روستایی زندگی می‌کنند، صادق است.

محققان خاطرنشان کردند که نتایج نشان داد که ارتباط بین علائم عصبی و تشخیص بعدی ام‌اس در بین مردان و افراد با پیشینه سیاه‌پوست و آسیایی قوی‌تر است. در مجموع، این گروه‌ها معمولاً کمتر به ام‌اس مبتلا می‌شوند.

تیم تحقیقاتی اکنون در حال کار بر روی ابزارهایی است که می‌تواند به شناسایی بیماران پرخطر برای نظارت دقیق‌تر کمک کند.