به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند افرادی که هر روز در ساعت ثابتی نمی‌خوابند و بیدار نمی‌شوند، بیشتر در معرض علائم شدید اضطراب، افسردگی و احساس تنهایی قرار دارند.
به گفته محققان، حتی نیم‌ساعت تغییر در زمان‌بندی خواب نیز می‌تواند بر خلق و خوی فرد تأثیر بگذارد.
پژوهشگران اظهار داشتند که برنامه خواب نامنظم می‌تواند در قرار گیری فرد در معرض نور خورشید، زمان‌بندی وعده‌های غذایی، ورزش و همچنین فعالیت‌های اجتماعی او اختلال ایجاد کند. تمامی این عوامل بر ساعت بیولوژیکی داخلی بدن، که به عنوان «ریتم شبانه‌روزی» شناخته می‌شود، تأثیر می‌گذارند.
«اشلی میسون»، پژوهشگر ارشد و مدیر آزمایشگاه خواب، تغذیه و عواطف در دانشگاه کالیفرنیا، در یک بیانیه خبری گفت: «داشتن زمان خواب و بیداری منظم به حفظ هماهنگی ریتم‌های شبانه‌روزی کمک می‌کند. نامنظم بودن زمان خواب و بیداری ممکن است این هماهنگی را تضعیف کند که این امر با افسردگی و سایر اختلالات سلامت روان مرتبط است.»
در این پژوهش جدید، محققان داده‌های مربوط به حدود ۲۳ هزار نفر را تحلیل کردند؛ افرادی که در مطالعه‌ای شرکت داشتند که در اصل با هدف بررسی این موضوع آغاز شده بود که آیا ابزارهای پوشیدنی می‌توانند به پزشکان در تشخیص کووید۱۹، پیش از بروز علائم، کمک کنند یا خیر.
شرکت‌کنندگان به‌طور میانگین داده‌های مربوط به ۱۵۴ روز خواب خود را ارائه دادند که به پژوهشگران اجازه داد الگوهای خواب آنها را در گذر زمان بررسی کنند.
تیم پژوهشی با استفاده از «شاخص نظم خواب» (SRI) که عددی بین صفر تا ۱۰۰ است، تصویری از یک هفته معمول در خواب هر فرد را ترسیم کردند. امتیازهای بالاتر نشان‌دهنده الگوهای خواب منظم‌تر هستند.
شرکت‌کنندگان در این مطالعه همچنین پرسشنامه‌های ماهانه‌ای را تکمیل کردند که وضعیت آنها را از نظر افسردگی، اضطراب و احساس تنهایی ارزیابی می‌کرد.
نتایج نشان داد که خواب نامنظم با مشکلات خلقی شدیدتر مرتبط است:
– افرادی که علائم شدید افسردگی داشتند، امتیاز SRI معادل ۷۵ کسب کردند؛ در حالی که این امتیاز برای کسانی که علائم متوسط داشتند ۸۱، برای افراد دارای علائم خفیف ۸۳، و برای کسانی که علائم بسیار کم یا هیچ علائمی نداشتند، ۸۴ بود.
– افرادی که دچار اضطراب شدید بودند، امتیاز SRI معادل ۷۹ داشتند، در حالی که این امتیاز برای کسانی که سطح اضطراب آنها در حد طبیعی بود، ۸۴ گزارش شد. افرادی که احساس تنهایی بیشتری می‌کردند، دارای شاخص نظم خواب ۸۲ بودند؛ در حالی که این رقم برای کسانی که کمتر احساس تنهایی می‌کردند، ۸۴ بود.
«سورین سلطانی»، پژوهشگر ارشد و دانشجوی مقطع دکتری در دانشگاه کالیفرنیا، در یک بیانیه خبری گفت: «فردی با شاخص نظم خواب ۸۴، ممکن است به‌طور میانگین حدود یک ساعت زودتر یا دیرتر از روز قبل به رختخواب برود و از خواب بیدار شود. برای کسی که شاخص نظم خواب او ۷۵ است، این جابه‌جایی در برنامه خواب ممکن است به حدود یک ساعت و نیم برسد.»
میسون اظهار داشت که این ارتباط میان خواب نامناسب و وضعیت نامطلوب‌تر سلامت روان، ممکن است دوطرفه باشد؛ بدین معنا که خواب نامناسب می‌تواند در بروز مشکلات خلقی نقش داشته باشد، و از سوی دیگر، مشکلات خلقی نیز می‌توانند بر خواب فرد تأثیر بگذارند.
میسون افزود: «سایر پژوهش‌های طولی بلندمدت شواهدی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد خواب نامنظم ممکن است مقدم بر مشکلات بعدی در سلامت باشد و در ایجاد آنها نقش داشته باشد، نه اینکه صرفاً پیامد آن مشکلات باشد.»
پژوهشگران نتیجه‌گیری کردند که تحقیقات آینده باید بررسی کنند که آیا داشتن یک برنامه خواب منظم‌تر می‌تواند به بهبود سلامت روان افراد کمک کند یا خیر.
