به گزارش خبرگزاری مهر، سومین کنگره انجمن علمی جراحان عمومی ایران، در حالی طی روزهای هفتم تا نهم آبان برگزار شد که سالن‌های آن مملو از حضور پرشور جراحان از سراسر کشور بود؛ رویدادی که به گفته مهرداد بهلولی دبیر علمی آن، نه فقط یک رویداد علمی، بلکه صحنه‌ای برای بازنمایی دغدغه‌ها، آرزوها و زندگی واقعی جراحان کشور بود.
وی افزود: نگاهی که تلاش می‌کند چهره‌ای انسانی‌تر از جراحان به نمایش بگذارد، مهارت‌های عملی آنان را ارتقا دهد، و همزمان از رنج‌های معیشتی و روانی نسل جوان جراحان سخن بگوید؛ مسائلی که اگر اصلاح نشود، چرخه آموزش و درمان کشور دچار اختلالی عمیق خواهد شد.
عضو هیئت مدیره انجمن جراحان عمومی ایران، درباره اهداف این رویداد گفت: کنگره امسال بیش از هر زمان دیگر بر دو محور همزمان استوار بود؛ یکی ارتقای علمی و دیگری پیگیری دغدغه‌های صنفی. در کنار برنامه‌های علمی، پنل‌ها و سمپوزیوم‌هایی را طراحی کردیم که به مسائل قانونی و حرفه‌ای جراحان بپردازد، چون باور داریم بدون بهبود وضعیت معیشتی و شغلی، توسعه علمی هم دوام نخواهد داشت.
وی درباره جزئیات این برنامه‌ها، افزود: در این کنگره، نزدیک به ۴۵ سخنرانی تخصصی، ۱۴ پنل علمی و ۹ کارگاه عملی برگزار شد. ما امسال سعی کردیم شکل سنتی کنگره‌ها را تغییر دهیم. در بیشتر رویدادهای علمی، افراد می‌آیند، سخنرانی می‌کنند و عده‌ای هم فقط گوش می‌دهند؛ اما ما به دنبال آن بودیم که هر شرکت‌کننده، تجربه عملی هم داشته باشد. به همین خاطر، کارگاه‌هایی طراحی کردیم که دست جراحان را وارد میدان تمرین واقعی کند. افرادی که در این کارگاه‌ها تدریس می‌کردند، جراحانی بودند که تبحر کامل در کار داشتند و شرکت‌کنندگان در فضایی تعاملی آموزش دیدند. این تجربه عملی، وجه تمایز ما با دوره‌های گذشته بود و قطعاً در سال‌های آینده آن را گسترش خواهیم داد.
در حاشیه کنگره، نمایشگاه جانبی نیز برگزار شد که به گفته بهلولی، یکی از وسیع‌ترین نمایشگاه‌های چند سال اخیر در حوزه جراحی عمومی بود.
وی افزود: از شرکت‌هایی دعوت کردیم که برندهای بین‌المللی معتبر هستند و کیفیت محصولات‌شان تأیید شده است. حتی با وجود تقاضای زیاد، برخی شرکت‌هایی که تأییدیه لازم نداشتند را وارد نمایشگاه نکردیم، چون برای ما استاندارد و سلامت، اصل اول بود.
از «جراحی در شاهنامه» تا «فوتبال جراحان»
اما شاید وجه فرهنگی و متفاوت این کنگره همان بخش‌هایی بود که فضای خشک علمی را به رنگی از زندگی آمیخت.
دبیر علمی کنگره از بخش‌های جانبی آن گفت: در یکی از سخنرانی‌ها درباره جراحی در شاهنامه صحبت شد؛ موضوعی که نگاه تاریخی و فرهنگی به علم پزشکی دارد. در کنار آن، ما یک تیم فوتبال از جراحان تشکیل دادیم. اولین مسابقه با تیم وریا غفوری برگزار شد که خود او و امین منوچهری در ترکیب تیم جراحان بازی کردند! بازی بعدی ما هم با تیم هنرمندان است.
وی، هدف از این برنامه را چنین توضیح داد: می‌خواستیم نشان دهیم جراحان انسان‌های یک‌بعدی نیستند. در جامعه معمولاً تصویر سخت و خشک از پزشک و جراح وجود دارد، در حالی که ما هم دغدغه‌ی هنر، ورزش و زندگی داریم. این تعاملات، بخشی از سلامت روان و هویت انسانی ماست.
چالشی به نام معیشت جراحان جوان
با این حال، در پس این شور علمی و فرهنگی، دغدغه‌ای جدی وجود دارد که به گفته بهلولی، به یک بحران خاموش تبدیل شده است.
وی افزود: مهم‌ترین چالش امروز جراحان عمومی، معیشت و دغدغه مالی است، به ویژه در میان جراحان جوان. متأسفانه تصور عمومی از درآمد بالای جراحان با واقعیت فاصله دارد. جراحی را داریم که نفر اول بورد تخصصی و فوق تخصصی بوده، سال‌ها درس خوانده و به‌تازگی هیئت علمی بیمارستانی در تهران شده است. حقوق پایه‌اش ۲۵ میلیون تومان است و چون تازه شروع کرده، هنوز کارانه نمی‌گیرد. حتی وقتی کارانه‌اش برقرار شود، کل دریافتی‌اش حدود ۶۵ میلیون تومان خواهد بود، در حالی که تنها اجاره خانه‌اش ۴۵ میلیون تومان است! این یعنی او حتی از پس هزینه‌های معمول زندگی هم برنمی‌آید. این شرایط تنها به بحران اقتصادی ختم نمی‌شود. وقتی پزشک دغدغه پرداخت اجاره خانه دارد، چطور می‌تواند با آرامش ذهنی به آموزش رزیدنت‌ها یا جراحی بیماران بپردازد. این وضعیت باعث خستگی، افسردگی و حتی تمایل به مهاجرت یا ترک حرفه می‌شود. در سال‌های اخیر مواردی از خودکشی در میان جامعه پزشکی دیده‌ایم که ریشه در همین فشارها دارد.
بهلولی با لحنی انتقادی اما امیدوارانه گفت: ما باید این چرخه معیوب را اصلاح کنیم. جوانی که سال‌ها درس می‌خواند تا جراح شود، نباید در آغاز مسیر کاری‌اش دغدغه‌ی نان و اجاره خانه داشته باشد. این مسئولیت دولت و نظام سلامت است که نظام پرداخت عادلانه‌تری برای پزشکان و جراحان جوان طراحی کند.
وی تأکید کرد: وقتی یک جراح نمی‌تواند از زندگی‌اش لذت ببرد، چگونه می‌توان از او انتظار داشت با تمام تمرکز و دقت به جان بیماران بیاندیشد. تأمین مالی عادلانه پزشکان، در واقع سرمایه‌گذاری برای سلامت جامعه است.
بهلولی در پایان، سومین کنگره انجمن جراحان عمومی ایران را کنگره‌ای از جنس زندگی توصیف کرد و افزود: ما تلاش کردیم علم را با زندگی پیوند بزنیم، از شاهنامه تا فوتبال، از کارگاه‌های مهارتی تا مجمع صنفی. همه‌ی این‌ها برای این است که نشان دهیم جراحان فقط با تیغ جراحی شناخته نمی‌شوند، بلکه با قلبی زنده، ذهنی فعال و روحی اجتماعی در کنار مردم ایستاده‌اند.
حبیب احسنی پور
