به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند که حدود ۳.۸ درصد از افراد ۴۵ ساله و بالاتر که به اوتیسم مبتلا هستند، دچار لرزش و مشکلات حرکتی مرتبط با بیماری پارکینسون می‌شوند؛ این رقم در مقایسه با کمتر از ۱.۶ درصد در افرادی است که نه اوتیسم دارند و نه دچار ناتوانی ذهنی هستند.
این یافته‌ها بر اساس تحلیل داده‌های نزدیک به ۵۷ میلیون آمریکایی ۴۵ ساله و بالاتر به دست آمده است که بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ درخواست خدمات درمانی کرده بودند.
«گرگ والاس»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و استاد علوم گفتار، زبان و شنوایی در دانشگاه جرج واشنگتن، در یک بیانیه خبری گفت: «این مطالعه با بهره‌گیری از بزرگ‌ترین منابع داده‌های مراقبت‌های بهداشتی برای آمریکایی‌های میانسال و مسن، نشان می‌دهد که بزرگسالان مبتلا به اوتیسم بیشتر در معرض ابتلا به “پارکینسونیسم” (علائم حرکتی مرتبط با بیماری پارکینسون) هستند.»
این مطالعه همچنین نشان داد که نرخ بروز علائم پارکینسون در میان افراد دارای ناتوانی ذهنی (۴.۳ درصد) و کسانی که هم به اوتیسم و هم به ناتوانی ذهنی مبتلا هستند (نزدیک به ۴.۹ درصد)، بیشتر است.
والاس گفت: «این نتایج نشان می‌دهند این موارد صرفاً پیامد چالش‌های حرکتی مادام‌العمر نیستند که ممکن است در افراد مبتلا به اوتیسم یا ناتوانی ذهنی دیده شود.»
والاس افزود: «بنابراین، برای متخصصان بالینی بسیار مهم است که در دوران بزرگسالی، معیارهای پایه و مشخصی از مهارت‌ها و چالش‌های حرکتی فرد را تعیین کنند تا بتوان آنها را در طول زمان پایش کرد.»
محققان نتیجه گرفتند که این نتایج نشان می‌دهد که مشکلات حرکتی مرتبط با اوتیسم ممکن است افراد مبتلا به این بیماری را بیشتر مستعد ابتلا به علائم پارکینسون کند.
حتی پس از کنترل داروهای تجویز شده، بزرگسالان مبتلا به اوتیسم همچنان خطر ابتلا به علائم بیماری پارکینسون را نشان دادند. با این حال، محققان نوشتند که پزشکان باید مراقب داروهایی باشند که ممکن است عوارض جانبی مرتبط با پارکینسون را ایجاد کنند که برای افراد مبتلا به اوتیسم تجویز می‌شوند، مانند داروهای ضد روان‌پریشی.
محققان گفتند که تحقیقات بیشتری برای تعیین سن شروع علائم پارکینسون در بین افراد اوتیسم و عواملی که ممکن است پیشرفت آنها را پیش‌بینی کنند، مورد نیاز است.
