به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که افزودن این واکسن به ایمونوتراپی پس از جراحی، خطر مرگ یا عود سرطان را در بین بیماران مبتلا به ملانوما در مراحل بعدی ۴۲ درصد کاهش می‌دهد.
این واکسن که “اینتیسمران” نام دارد، به گونه‌ای ساخته شده است که به طور خاص سلول‌های سرطانی سرگردان فرد را که ممکن است پس از جراحی استاندارد باقی مانده باشند، هدف قرار دهد. محققان گفتند که این واکسن بر اساس تجزیه و تحلیل ژنتیکی ملانوما برداشته شده از طریق جراحی است.
دکتر «جورجینا لانگ»، مدیر پزشکی و رئیس موسسه ملانوما استرالیا و محقق اصلی، در یک بیانیه خبری گفت: «این اولین مطالعه فاز ۳ است که نشان می‌دهد درمانی که از “اثر انگشت” منحصر به فرد تومور خود بیمار ساخته شده است، می‌تواند خطر عود یا مرگ ناشی از سرطان را کاهش دهد.»
لانگ توضیح داد: «این اثر انگشت با توالی‌یابی ژن تومور خوانده می‌شود، سپس یک پوستر از سرطان به صورت mRNA ساخته می‌شود که به سیستم ایمنی نشان می‌دهد دقیقاً به دنبال چه چیزی بگردد و به آن حمله کند.»
برای مطالعه جدید، محققان ۱۱۳۷ بزرگسال را که ملانوماهای مرحله بعدی آنها از طریق جراحی برداشته شده بود، استخدام کردند.
همه بیماران همچنین پمبرولیزوماب، دارویی که توانایی سلول‌های سرطانی را برای فرار از تشخیص و حمله سیستم ایمنی مهار می‌کند، دریافت کردند. با این حال، بسیاری از بیماران ملانوما، علیرغم درمان با این دارو، هنوز هم می‌توانند شاهد بازگشت سرطان خود باشند.
به عنوان یک درمان اضافی برای جراحی و ایمونوتراپی، دو سوم بیماران (۷۵۷ نفر) یک دوز اینتیسمران نیز دریافت کردند، در حالی که ۳۸۰ نفر دیگر دارونما دریافت کردند.
محققان گفتند هر دوز شخصی‌سازی شده اینتیسمران حاوی حداکثر ۳۴ سیگنال ژنتیکی مختلف است که سیستم ایمنی می‌تواند از آنها برای یافتن و از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده کند.
این تحقیق نشان داد که پس از گذشت میانگین دو سال، افزودن اینتیسمران خطر عود سرطان یا مرگ را ۴۲ درصد کاهش داد، به طوری که بیش از ۸۲ درصد از بیمارانی که واکسن را دریافت کردند، هنوز زنده و عاری از سرطان بودند، در حالی که ۷۰ درصد از بیمارانی که فقط پمبرولیزوماب دریافت کردند، زنده ماندند.
عوارض جانبی بین دو گروه تقریباً یکسان بود- تقریباً ۲۴ درصد از بیمارانی که این ترکیب را دریافت کردند، عوارض جانبی را تجربه کردند، در حالی که ۲۰ درصد از بیمارانی که پمبرولیزوماب را به تنهایی دریافت کردند عوارض جانبی داشتند. شایع‌ترین عوارض جانبی تب، درد محل تزریق و خستگی بود.
محققان هشدار دادند که گروه مورد مطالعه باید مدت زمان بیشتری پیگیری شوند تا تأثیر واکسن بر بقا به طور کامل درک شود.
محققان همچنین در حال بررسی این موضوع هستند که آیا این نوع واکسن می‌تواند به افراد مبتلا به سرطان ریه، مثانه و کلیه کمک کند یا خیر.
به گفته محققان، نتایج آزمایش بالینی فعلی «نشان دهنده پیشرفت بزرگی برای درمان کمکی ملانوم مرحله ۲ و ۳ است؛ کاهش خطر عود از نظر بالینی قابل توجه است و از منظر عوارض جانبی، اینتیسمران در ترکیب با پمبرولیزوماب بسیار خوب تحمل می‌شود.»
